تبليغاتX
شعر نو گفته های من و شاید غزلهای او

شعر نو گفته های من و شاید غزلهای او

گفته های دلی خسته ( غزل، دو بیتی، سپید، ترانه و و و)


با اینکه پیش دلم خم ابرو نمی کنی
یادی از این شبیه ِ پرستو نمی کنی

گفتی بهار می رسی ، پاییز شد ، چرا_
رد برگ ِ فاصله ها را جارو نمی کنی

با اینکه اینهمه دوری جمع است خاطرام
گل های زرد هوس را چون بو نمی کنی

دیشب دوباره شنیدم برقش دو کشته داد
فکری برای نگاهت آهو نمی کنی؟

تب کرده مرد جنوبی ، گرمش شده ، عجب!
آری برای تو! کاری بانو نمی کنی؟

از این خبر که شنیدم لکنت گرفته ام:
دِدِّل تـَتـَنگ ِ من شده ای رو نمی کنی!

اهواز 1387/2/30

+نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم اردیبهشت 1388ساعت4:54توسط | |

تابلوی ورود ممنوع زده ام بر سر دل

تا ببینی و بدانی که تنفر زده رنگ
همه ی حصار را تا خود سقف
دل من زندانی است
تا نگون افتادنش، حاشا بماند
زیر پای جنسی از خشم تو مرد

                                             2009
   

+نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388ساعت15:58توسط الناز غیابی | |

با دورد فراوان خدمت تمام دوستان و خوانندگان این وبلاگ


امروز از یکی از شاعران خوب و جوونمون که استادانه با قلم تواناش حس ابریشمی بودن رو به کاغذ خشک میده، دعوت کردم با من و وبلاگم همراه و هم قلم بشه. خوشبختانه این شاعر توانا علی محامی عزیز دعوت من رو قبول کرد و از این به بعد شما دوستان شاهد اشعار بسیار زیبا و با احساس ایشون در این وبلاگ خواهید بود.


                                                                                                 با تشکر

                                                                                               الناز غیابی

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1388ساعت16:38توسط الناز غیابی | |

آنگاه که دلم دلگیر میشکند از زهر خنده های تو

باورش سخت است باور شبیخون زمستان به لبهای تو

این شکسته های هراز تکه را مهمان دستانم کرده ام

شاید جای خالیت را ببینند آن چشمهای تو

دیگر مهم نیست بعد تو

تارهای عنکبوت بر روی هزار تکه ی دل، گوشه ی اتاق

باور نمیکنی، میخندی به من؟!!

  باشد بخند این تکه ها ارزانی گل خنده های تو.

2009


+نوشته شده در شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388ساعت23:47توسط الناز غیابی | |


داداشی قربون خنده های تو

قربون مهربونیت، صفای تو

داداشی دوست دارم، عزیزمی

این دل نازک من فدای تو


می خوام هر چی غصه هست پاک بکنم

لحظه ی جدایی رو خاک بکنم

بوسه بارون بکنم اشکاتو من

باغ خنده هات رو پر تاک بکنم


میدونی تنها بهونه ام  شدی؟

سوژه ی شعر و ترونه ام شدی؟

میدونی خیلی عزیزی تو برام؟

میدونستی گل پونه ام شدی؟


خنده هات مثل شقایق می مونه

این دلم همیشه لایق می مونه؟

توی رودخونه ی آبی چشام

دل تو مثل یه قایق می مونه

 

                                                                                  2009

+نوشته شده در جمعه یازدهم اردیبهشت 1388ساعت13:24توسط الناز غیابی | |

بگو کجاست

آن عشق بی نظیر؟
هم پای باد؟!
حتماً به ناگزیر!
برگشتِ این یتیم بغض ها در گلو
آثار یک روایتی ست از گریز
این پنجه های کشیده به دیوار زندگی
خشمی است در وجود من و این قلب سر به زیر
غرقابِ به خون می شود باز هم دلم
از دست این عشق به ظاهر که بی نظیر
صندوق کوچک ذهنم به سادگی
لبریز می شود از خاطره هایی عزیز
وقتی که در نگاه خسته ی من قاب می شود
عکسی شبیه چهره ی آن مرد دل فریب.

                                                 2009

+نوشته شده در جمعه چهارم اردیبهشت 1388ساعت21:51توسط الناز غیابی | |